Tot que s’esclareish

Aqueth 1 d’octobre de 2017 que serà per tostemps un eveniment politic màger tàths pòples catalan (deth Principat) e occitan (d’Aran), dab era conquista dera libertat en ua accion non-violenta, dab maturitat, serenitat e determinacion deras granas. Que demorarà tanben un eveniment politic màger per Euròpa occidentau e lhèu per delà, dab ua remesa en question d’un poder imperialista ens sués fondaments de dominacion  nacionau. Er’estabilitat politica tant aimada deths imperialistas e tostemps presentada com eternau que ven d’èster trucada com james. Qu’ei ubèrtura d’ua epòca navèra, era  dera luta antí-imperialista desplaçada en Euròpa occidentau.

Atau Catalans e Occitans que gesseishen en tot hèr saber qu’an causit democracia, libertat e lavetz independéncia, qu’an causit era rompedura dab un Estat espanhòu qui n’a pas arrenegat eth passat franquista.

Era volentat deth pòple per èster hòrta, emparada sus ua consciéncia nacionau e politica eslhevada hèra, non serà pas de tròp tà contunhar eth camin dentiò independéncia vertadèra e concrèta dab era deconexion complèta. Qu’ei deth dehens d’aqueth pòple qui ns’a amuishat tan de valors, qu’era victòria vertadèra s’impausarà, eras intervencions de governaments, personalitats, deras instàncias der’O.N.U. e de pòples e subertot de nacions shens Estat, per èster importentas que seràn totun segondàrias en rapòrt de fòrças.

Eth moviment occitanista qu’averà de qué hèr encara tà portar eth sosten, lhèu de faiçon mes collectiva e per un tribalh de cap ath pòple occitan qui n’enten e qui’n legueish de totas en aqueths moments d’inquietuds deths governants.

Aqueths n’aiman pas brica aquera situacion. Per Euròpa occidentau compausada d’Estats multinacionaus eth hantauma dera question nacionau e  der’independéncia deras nacions shens Estat que torna aparéisher.  Qu’obsedeish eras vitas politicas, qu’interpèla totas eras tendéncias politicas. Sovent eths politicaires e intellectuaus que son muts. Mélenchon per contra qu’apareish shens suspresa com un campion deth nacionalisme e imperialisme francés.

Macron que s’arronça tà sosténguer un Estat espanhòu que vòu « indivisible ». Tàd eth « Espanha » qu’ei un miralh. Qu’i vei « França », com en un maishant saunei, engatjada en un camin que non pòt pas desviar e qui mia a ua situacion « espanhòla ». Eth hantauma que’u parla dera sua responsabilitat, que l’arrepèra que n’i a pas longtemps que hasó mesprètz en tot parlar de « patoès » ara plaça de lengas deths pòples dependents, que l’arrepèra que hè crebar eras Calandreta en copar aqueras subvencions indirèctas qui son « emplecs ajudats », que l’arrepèra eras suas responsas demagogicas e electoralistas ar’enquista deths moviments de defensa dera lenga occitana dab responsas totas « favorablas », que l’arrepèra eth sosten a Rajoy e ath ministre prumèr d’Irac qui peserà d’ara enlà pera seguida deth quinquenat.

Non poderà pas james esfaçar tot aquerò. Que serà per tostemps er’enemic deth Dret deths pòples, der’autodeterminacion, dera democracia e dera libertat vertadèras. Qu’a causit davant istòria eth camp deths nostalgics deth franquisme e deras mariòtas der’imperialisme american.

Mes que james Catalonha-Aran qu’an mercat era termièra enter dus camps antagonics, libertat e democracia tàths pòples d’un costat, imperialisme, reaccion, fascisme, sociau-democracia der’aute.

Tot que s’esclareish. Un pas gran en davant qu’ei estat hèit aqueth 1 d’octobre.

Alan Sibé

Daissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Cambiar )

Connecting to %s