Bilanç e ensenhaments, tot qu’a d’estar hèit encara

Eras eleccions que son passadas enfin. Era manmesa imperialista francesa qu’ei estada completa dab manipulacion der’eleccion presidenciau tà guardar Le Pen en corsa e espandir paur, tàd esvitar un bilanç e hèr puishèu a tota pensada critica, enfin tà hicar en  plaça un adobament navèth deras fòrças imperialistas. Personalisacion deth poder, « peoplisacion », poder dera finança, poder der’oligarquia mediatica e deths « editorialistas » e « expèrts », intervencions de Merkel e Obama…, qu’am avut tot çò qui hè eth poder dera borgesia.

En aqueth contèxte çò qui sobra der’occitanisme politic, brigalhas esparricadas, qu’ei passat shens brut en anonimat abituau , n’estó quitament pas ua preséncia de testimòni. Un occitanisme qui cultiva « parlamentarisme », qui arreduseish era sua existéncia  ara preséncia aras eleccions, n’estó pas capable de presentar mes de 7 candidats per Occitània sancèra. Sia quasi arren.

Uei, eth POC n’a tostemps pas hèit de bilanç e que’s pòt pensar n’at herà pas, qu’aten dijà eras eleccions europèas.

Tot parièr eth PNO n’a pas tirat bilanç e ensenhaments dera preséncia d’un sol candidat. Qu’a hèit ço qui non gausa pas eth POC, felicitar independentistas. Totun aqueras felicitacions non mancan pas de chepicar quan se legueish per exemple:

« Tant en Corsega coma en Alsàcia, aquò’s pas degut a l’azard. Es la fruta d’un trabalh unitari de recampament dins la diversitat de las fòrças còrsas e alsacianas contra lo centralisme francés. »

Non sòi pas brica d’acòrd dab aquera analisi. En prumèr tàd eth er’adversari qu’ei « lo centralisme francés » e non pas er’imperialisme francés. Atau eth PNO que’s hica suth terrenh tot parièr com eth POC, dera refòrma deth Estat, politica francesa, regionalista. Un alinhament complet suras tèsis de Lafont e Castan. Non pensi pas que sia era posicion deths independentistas còrses. Non tribalhan pas a ua decentralisacion mes ar’independéncia deth pòple còrse.

Que mes, era victòria deth còrses non se pòt pas arredusir a ua politica d’unitat. Era question màger qu’ei era linha politica sura quau se hè er’unitat. Qu’enviti de leguir dab atencion eth libe de Jean-Guy Talamoni  qui endica qu’an ganhat era batalha deras ideas e qu’an miat eth combat dinc a uei en hicà’s en dehòra deth sistèma ideologic eiretat dera revolucion de 1789. De soscar!

En efèit, com escriut peth PNO : « Cal seguir lo camin dels patriòtas còrses… » qu’ajustarèi, en tirar ensenhaments dera linha politica seguida.

E eth PNO d’ajustar « Es la crida que fa lo Partit de la Nacion Occitana a las Occitanas e als Occitans d’origina o d’adopcion. » Que diserèi : n’ei pas seriós brica.

Aperar eth pople noste a seguir er’exemple còrse quan eths militants occitanistas ne’n sòn pas capables, qu’ei rénder responsable eth pople noste dera situacion. Que son eths militants en prumèr qui an de tirar ensenhaments e tradusir tot aquero en ua politica occitanista capabla de deféner eth pople noste e ena quau eth pople pòt arreconeishé’s.

Enfin, lutar contra « FN » e « La France Insoumise » ath nom d’un ultranacionalisme qu’ei preparar eth terrenh tàd allianças dab eras fòrças francesas autan nacionalistas. Totas eras fòrças francesas e quitament era « esquèrra » que son nacionalistas e qu’am de lutar contra aqueth nacionalisme francés qui hè de « França » ua nacion e un Estat-nacion.

Qu’ei era condicion tàd apitar ua politica occitanista vertadèra tà hicar eth combat noste suth terrenh dera luta deths pòples com era deths pòples corse, catalan, vasco, ecà… Qu’ei era condicion se volem tirar en davant.

Alan Sibé

 

Daissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Cambiar )

Connecting to %s