Era crisi politica que s’apregondeish. Visca era crisi!

N’i a pas besonh d’aténer eth segond torn deras legislativas tà que tirem quauques constats. Eth prumèr, era crisi politica der’imperialisme francés que s’apregondeish encara e tostemps. Era fabricacion deth president Macron dab hèra de sòus, de propaganda e de sosten politic de tots deths aròus imperialistas francés, americans, alemands, … dab ara manòbra era prensa sancèra, eths « editorialistas » e autes « expèrts »… non la pòt pas estujar. Uei, qu’ei hicada a despart der’actualitat tà miélher tornar mes tard. Que n’atèsta era debuta dera politica Macron dab mesuras de prevencion arrepressivas dab un omenatge arremercat ar’armada e’th projècte d’integracion deth Estat d’urgéncia en eth Dret comun. Atau que’s prepara deth costat deth poder  era contestacion enas carrèras.

Que significa tot aquerò era dominacion politica dera borgesia francesa qu’ei mes anar mes dificila peras fòrmas abituaus, acarada a ua radicalisacion pregonda deras relacions sociaus e politicas. De signes significatius: eth vielh instrument sociau-democrata enas suas fòrmas, Parti Socialiste, Parti « Communiste » Français, Verts, trotsquisme, non hè pas mes illusions, non serveish pas mes ad arren tà destornar era malícia populara  e’ra sortida deth quadre societau d’obrèrs, de joens, de categorias desfavorisadas e non sufeish pas mes tà conténguer era contestacion populara.

Aquera que s’exprimeish a travèrs mes d’un comportament, era votacion Front National, La France Insoumise, com çò d’aperat  abstencion e qui conten mes anar mes arrefús de votacion. E tot aquerò que comença de hèr mond.

Ua contradiccion de classa de pagèra internacionau que s’apregondeish, qu’ei era contradiccion enter classa obrèra,  categorias popularas e’ra mejana borgesia arrepresentada ena sociau-democracia, que s’ei dijà tradusida pera votacion tà Trump e’th arreget de Clinton, era votacion tàth Brexit. Ua borgesia d' »esquèrra » sociau-democrata qu’amuisha un mesprètz entàras classas e categorias popularas, que mia ua politica de defensa der’imperialisme ath nom de « democracia », « libertat », « progrès », « evolucion », « innovacion », « educacion », contra de categorias ostracisadas com « endarreridas », « racistas », « xenofòbas », « shens cultura e educacion », « qui non comprenen pas arren ». Aquera contradiccion qu’ei explosiva.  Que pòrta eras revolucions futuras. En aténer que pòrta contestacions e susmautas.

Er’abstencion massiva n’ei pas hartèra de votar ni tanpòc descoratjament davant eths resultats e’r’andada macronista, qu’ei signe sustot de moviment de sortida entà dehòra deth foncionament dera societat e deth sistèmi politic, economic e sociau.

Lavetz que i a de regaudí’s deths resultats. Era sociau-democracia tradicionau que s’esboneish, de nombrós notables com Menucci, Glavany e d’auts membres der’ancian governament que’n pagan eth prètz. Eth pseudo P »C »F que contunha de’s gropuscularisar. Un PS acapotit qui’s pèrd poder en endrets nombrós. Eths Verds qu’an d’èster cercats en devath de 2 % deras votacions. Era politica antí-populara com eth nacionalisme francés que son arregetats. De corrents politics e ideologics, de gropuscules qui ensajan de treitiar camins naus que s’i hèn e que son portaires de concepcions e practicas navèras en contradiccion radicau dab era politica oficiau.   Qu’ei athèu que’s jòga er’avénguer, eras susmautas e partviradas a vénguer, ena sortida deth quadre de pensada e deth quadre institucionau.

Era solucion Macron n’ei pas qu’eth monde vielh, era dificultat ideologica e politica dera borgesia francesa. Eras fòrças deth cambiament vertadèr e radicau que s’i hèn, darrèr totas eras aparéncias e’ra propaganda, eths imatges « people », ecà …

En aqueth contèxte, er’occitanisme politic gessit deras concepcions deras annadas 60 que contunha de s’esbrigalhar, ja qu’e s’ei mort. Arredusit a sonque 7 candidats per Occitània sancèra, qu’ei apareishut incapable de perpausar quauques elements d’analisi e de perspectivas occitanistas claras. Per manca de principis ideologics e politics occitanistas e de propisicions que hica en davant arreivindicacions  sociaus de refòrmas  deras institucions que non poderà pas james hèr. Quan eras questions màgers que son autas per nosauts occitanistas.

Arren tà conscientisar un pòple occitan qui n’ei pas mes identificat com tanpòc Occitània. Arren tàra visibilitat dera lenga nosta. N’arreprenen pas quitament eras arreivindicacions linguisticas e culturaus deth moviment associatiu. Er’adesion ideologica ara sociau-democracia e ath nacionalisme francés que’s paga per percentatges deths mes baishs. N’i a pas nada demarcacion occitanista. Aqueths occitanistas non saunejan pas mes.

Un simple comparèr dab eths resultats de Corsèga que’ns permet de presar tot eth terrenh deishat, tot eth combat desconegut en un saunei oportunista d’ua petita plaça ena gestion deras institucions der’imperialisme francés.

Eth terrenh causit en Corsèga qu’ei eth combat dera dignitat, dera luta d’un pòple e d’ua nacion tàra sua libertat. Tàd aquerò eths militants qu’an causit de d’òra  era rompedura. De soscar tàr’occitanisme politic.

Alan Sibé

Daissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Cambiar )

Connecting to %s